Παράσταση «Dancehall weather» της Cecilia Bengolea

Στο πλαίσιο του φεστιβάλ « Art Explora », η Cecilia Bengolea επιστρέφει με το «Dancehall Weather», μια παράσταση που δημιουργήθηκε στη Bourse de Commerce του Παρισιού και στην οποία η Αργεντινή χορογράφος και χορεύτρια συνεργάζεται με δύο στενούς συνεργάτες της: τον χορευτή Craig Black Eagle (Τζαμάικα) και τη χορεύτρια Nika Mad Spirit (Ουκρανία).

Οι χορευτικές τους κινήσεις συνδιαλέγονται με τα βίντεο-αρχεία της καλλιτέχνιδας, που ανατρέχουν σε δέκα χρόνια έρευνας και χορογραφικών συνεργασιών που πραγματοποιήθηκαν στην Τζαμάικα. Οι εικόνες, που γυρίστηκαν στο Bog Walk, μια γειτονιά του Craig Black Eagle, δείχνουν νέους να χορεύουν στην άκρη ενός δρόμου κάτω από καταρρακτώδη βροχή, ενώ η καταιγίδα βρυχάται. Οι κινήσεις τους εμπνέονται από το τζαμαϊκανό dancehall, το οποίο η Cecilia Bengolea θεωρεί ότι διαθέτει θεραπευτικές ιδιότητες.

Η παράσταση ξεκινά με μια ενότητα «Early Settings», αυτή τη μουσική στιγμή που προσφέρεται πριν από την έναρξη ενός πάρτι: μια επιλογή κομματιών για να αποτίσουμε φόρο τιμής στους αποθανόντες, να συλλογιστούμε και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας.

Cecilia Bengolea

Η Cecilia Bengolea γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής το 1979. Σήμερα ζει και εργάζεται στη Γαλλία. Η Cecilia Bengolea χρησιμοποιεί διάφορα μέσα έκφρασης, μεταξύ των οποίων η ζωντανή παράσταση, το βίντεο και η γλυπτική. Ο χορός αποτελεί για εκείνη ένα εργαλείο και ένα μέσο για να προκαλέσει βαθιά ενσυναίσθηση και συναισθηματική ανταλλαγή. Η καλλιτέχνιδα αναπτύσσει ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, όπου αντιλαμβάνεται την κίνηση, τον χορό και την περφόρμανς ως ζωντανά γλυπτά, και όπου αποτελεί ταυτόχρονα το αντικείμενο και το υποκείμενο του ίδιου της του έργου. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες του dancehall, όπως οι Craig Black Eagle, Bombom DHQ, Damion BG, καθώς και με τους καλλιτέχνες Dominique Gonzalez Forster και Jeremy Deller. Τα έργα της Cecilia Bengolea έχουν εκτεθεί σε όλο τον κόσμο: στη Μπιενάλε της Λυών (2015), στο Tanks της Tate Modern στο Λονδίνο (2015), στη Μπιενάλε του Σάο Πάολο (2016), στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι (2010 και 2016) και στο Palais de Tokyo στο Παρίσι (2015 και 2018).