.webp)
Heavy Zeybek
Η εγκατάσταση διερευνά πώς ο ρυθμός και η ηχητικότητα μπορούν να εκτραπούν, να επιβραδυνθούν ή να παραμορφωθούν μέσα από συχνότητες και δονήσεις. Οκτώ μεταλλικοί κίονες-ηχεία σε κυκλική διάταξη δημιουργούν ένα πεδίο έντασης, όπου το σώμα του χορευτή ανταποκρίνεται στη δύναμη του ήχου πάνω σε μια ελάχιστη μαρμάρινη πίστα. Το έργο εντάσσεται στη συνεχή έρευνα του Πάνου Χαραλάμπους. πάνω στις εκφράσεις του λαϊκού πολιτισμού της Βαλκανικής και της Μεσογείου, επανεξετάζοντας τις μορφές τους στο παρόν και το ιδιαίτερο πλαίσιο του Πειραιά.
Διεύθυνση
Λιμάνι Πειραιά, Πύλη Ε8, Δίπλα στο Chill area
Οκτώ μεταλλικοί κίονες-ηχεία, σε κυκλική διάταξη, πάλλονται και δονούνται από ενισχυμένα ηχητικά σήματα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου το σώμα του χορευτή-ερμηνευτή εκτίθεται και ανταποκρίνεται στις πιέσεις του ήχου. Η εγκατάσταση διερευνά τις δυνατότητες της ηχητικής εκτροπής: πώς ένας ρυθμός μπορεί να επιβραδυνθεί μέχρι ακινησίας, να αλλοιωθεί ή να αποδομηθεί μέσω συχνοτήτων, χρονικών μετατοπίσεων και ηχητικών παραμορφώσεων. Το έργο εντάσσεται στη συνεχή έρευνα του Πάνου Χαραλάμπους γύρω από τις εκφράσεις του λαϊκού πολιτισμού στη Βαλκανική και Μεσογειακή περιοχή—τραγούδι, χορός, λαϊκές γιορτές—πέρα από τις παραδοσιακές αντιλήψεις περί «αυθεντικής αναβίωσης». Στον Πειραιά, λιμάνι μετασχηματισμών και περασμάτων, η διερεύνηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, συνδέοντας το τοπικό με το ευρύτερο πολιτισμικό τοπίο.
Ο Πάνος Χαραλάμπους (γ.1956, Ακαρνανία) ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στο εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή. Ο Χαραλάμπους έχει συμμετάσχει σε διεθνείς εκθέσεις όπως οι: 58η Μπιενάλε Βενετίας (2019), documenta 14 (Αθήνα και Κάσελ, 2017), eidos (Μπεζανσόν, 2004), Break-through (Μαδρίτη, 2004), Κοπεγχάγη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (1996), Kunst-Europa ( Βερολίνο, 1991), Γλασκώβη- Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (1990), 3η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών Μεσογειακών Χωρών (Βαρκελώνη, 1987), 2η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών Μεσογειακών Χωρών ( Θεσσαλονίκη, 1986).
Μεταξύ των ατομικών του εκθέσεων περιλαμβάνονται οι εξής: AMVRAKIA. MIA (2024, CITRONNE Gallery), Aquis Submersus , 2008-2014 (2014-5, Ατελιέ Κυκλάδων 8 ), Tobacco Area, 1986-2011 (2011 Batagianni Gallery,), Voice-o-graph (2006-07, Batagianni Gallery), Phonopolis (2003-4, Artio Gallery), Psychagogia II (2001, Artio Gallery), 1496-2000 / Como humo se va (1999-2000, Artio Gallery), Psychagogia I: Recreation (1997, Artio Gallery).
Επιπλέον, το 2015 τιμήθηκε με το βραβείο κριτικών τέχνης AICA HELLAS για την έκθεση AQUIS SUBMERSUS. Εκλέχθηκε ομότιμος καθηγητής και διετέλεσε Πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας κατά την περίοδο 2014-2019.
.webp)
