Παράσταση «°Up» από το Le Phare – Εθνικό Χορογραφικό Κέντρο του Λα-Αβρ, Νορμανδία

Με το «°Up», ο Fouad Boussouf αναδεικνύει την αγάπη του για τις απρόσμενες και γόνιμες συναντήσεις. Συνδυάζοντας τον Paul Molina, το θαύμα του freestyle ποδοσφαίρου, και τον Gabriel Majou, έναν εξαιρετικά ταλαντούχο βιολιστή και συνθέτη, συνεχίζει πράγματι την αισθητική και ηθική αναζήτηση που χαρακτηρίζει το έργο του: την τέχνη να φέρνει σε επικοινωνία διαφορετικούς κόσμους και να δημιουργεί διάλογο μεταξύ γλωσσών που θεωρούσαμε ξένες.  

Στους ήχους του δέρματος μιας μπάλας που αναπηδά, απαντούν εδώ τα πιτσικάτα ενός βιολιού που χορεύει, ενώ τα ακροβατικά του Paul Molina βρίσκουν την τέλεια συνέχεια στο τελικό reggaeton του Gabriel Majou. Έτσι, ένα ντουέτο παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μας καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης. Για τον Φουάντ Μπουσούφ, πρόκειται μάλιστα για την ενορχήστρωση της γέννησης ενός νέου μουσικού οργάνου με δύο κεφαλές. Από αυτή την άποψη, η δομή του έργου είναι εξαιρετικά συμβολική: ξεκινώντας από τις αντίστοιχες μοναξιές τους, οι καλλιτέχνες αναζητούν ο ένας τον άλλον, δανείζουν ο ένας στον άλλον τη μπάλα ή το βιολί τους…  

Και τελικά, ο καθένας βρίσκει τη θέση του κάνοντας πάσες, δηλαδή, στην πιο αυστηρή έννοια, μαθαίνοντας να παίζει «μαζί». Πράγματι, είχαν ένα προορισμένο κοινό σημείο: την τέχνη του παιξίματος με το πόδι, ο ένας με τη μπάλα του, ο άλλος με το pedal-board του. Και, όσον αφορά τη δεξιοτεχνία, αλληλοσυμπληρώνονται πολύ φυσικά: ο χορός είναι στο DNA του Gabriel Majou, με τον οποίο ο Fouad Boussouf είχε ήδη συνεργαστεί κατά τη δημιουργία του Vïa για το Μπαλέτο του Μεγάλου Θεάτρου της Γενεύης. Και ο Paul Molina έχει μια βαθιά αίσθηση της μουσικής – εξάλλου, ο χορογράφος αντιμετωπίζει τον ήχο της μπάλας-κρουστού του σαν μια συνεχή βάση που δίνει τον τόνο σε ολόκληρο το έργο του. Προφανώς, μας γοητεύει η φρεσκάδα αυτού του ντουέτου που δεν σταματά να διευρύνει το πεδίο των δυνατοτήτων. Αλλά κυρίως μας κατακτά η σχεδόν μεταφυσική εμπειρία που διαπερνά την παράσταση: αυτή της προσοχής που στρέφεται προς τον άλλον και της ακρόασης που φτάνει στα άκρα. Πρέπει να δει κανείς με πόση ένταση ο Gabriel Majou κοιτάζει τη μπάλα, σαν να ήταν ένα ζωντανό ον. Και με πόση συγκέντρωση ο Paul Molina ακολουθεί τη μελωδία του βιολιού, σαν να του ήταν τόσο απαραίτητη όσο και η μπάλα του. Εν ολίγοις, η ακοή, η αφή και η όραση χορεύουν εδώ σε κύκλο, και γνωρίζουμε πόσο αγαπά ο Fouad Boussouf αυτό το μοτίβο, όπως μαρτυρά ιδίως η προηγούμενη παράστασή του, το «Fêu», όπου μια ομάδα χορευτριών φωτίζει τη σκηνή με μια κυκλική χορογραφία που τρέχει προς το άπειρο. Μετά από μια παράσταση για εννέα γυναίκες, ακολουθεί λοιπόν ένα ανδρικό ντουέτο, και πάντα η ίδια εμμονή: να δείξουμε αυτό που μας ενώνει, υπό το σημείο αναφοράς της ομορφιάς.

Τίτλος: °Up
. Εταιρεία: Le Phare – Εθνικό Χορογραφικό Κέντρο του Λαβέρ, Νορμανδία / διεύθυνση: Fouad Boussouf
. Πρεμιέρα: 2025

Καλλιτεχνικός διευθυντής και χορογράφος: Fouad Boussouf
Ερμηνευτές: Gabriel Majou και Paul Molina
Μουσική: Gabriel Majou
Φωτισμός: Romain Perrillat-Collomb
Κοστούμια: Salina Dumay
Γενική διεύθυνση περιοδείας: Romain Perrillat-Collomb ή Yaël Vallée
Παραγωγή: Le Phare - Εθνικό Χορογραφικό Κέντρο του Le Havre Normandie / διεύθυνση Fouad Boussouf
Συμπαραγωγή: Equinoxe, Εθνική Σκηνή του Châteauroux, Mission danse του Saint-Quentin-en-Yvelines.
Υποστήριξη κατά τη διάρκεια της παραμονής: Πολιτιστική Υπηρεσία του Magny-les-Hameaux, Γαλλικό Ινστιτούτο του Μαρόκου, Θέατρο Riad Sultan (Ταγγέρη, Μαρόκο)
Το Le Phare – CCN του Χάβρη Νορμανδίας επιδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού / DRAC Νορμανδίας, την Περιφέρεια Νορμανδίας, το Νομό Σεν-Μαριτίμ και τον Δήμο του Χάβρη.

Instagram Le Phare - CCN του Λα-Αβρ, Νορμανδία

Φουάντ Μπουσούφ - Χορογράφος

Ο Φουάντ Μπουσούφ λέει ότι ο χορός είναι ορμή, κίνηση. Ένας ορισμός που χαρακτηρίζει και τη δική του πορεία, η οποία διαμορφώνεται από μια πάντα έντονη περιέργεια και μια αδιάκοπη επιθυμία για απόδραση. Τα πρώτα του χρόνια στο Μαρόκο, σε ένα απομονωμένο χωριό της περιοχής Μουλάι Ιδρίς, σημάδεψαν τη φαντασία του με οικογενειακές γιορτές και ένα φυσικό περιβάλλον μοναχικής απλότητας. Στην ηλικία των επτά ετών, όταν η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, στο Ρομίλι-συρ-Σεν, κοντά

από την Τρουά, ανακαλύπτει έναν νέο κόσμο, του οποίου τον πολιτισμό και τους κανόνες του διδάσκει το σχολείο. Από την εφηβεία του, μυείται στο χιπ-χοπ, μαθαίνοντας στους ρυθμούς των κασετών του Prince και του Michael Jackson. Αυτό που, αρχικά, δεν ήταν παρά ένας κοινωνικά αναγνωρισμένος τρόπος σωματικής άσκησης, σύντομα μετατρέπεται για τον ίδιο σε μονοπάτι πραγματικής προσωπικής ανάπτυξης, όπου η υπέρβαση των σωματικών ορίων του προσφέρει επιπλέον την αναγνώριση των συνομηλίκων του. Μεταξύ 2020 και 2022, ο Φουάντ Μπουσούφ ήταν συνεργαζόμενος καλλιτέχνης στη Maison de la danse της Λυών, στο Équinoxe – Εθνική Σκηνή του Σατορού και στη Maison de la musique της Ναντέρ. Εκλεγμένος ομόφωνα για να διευθύνει, από την 1η Ιανουαρίου 2022, το «Phare» – Εθνικό Χορογραφικό Κέντρο του Χάβρη-Νορμανδίας, έλαβε την ίδια χρονιά τον τίτλο του Ιππότη των Τεχνών και των Γραμμάτων.

Paul Molina (γνωστός και ως Pablito) - Παίκτης φρίσταιλ ποδοσφαίρου

Ένας νεαρός αθλητής που ονειρεύεται να γίνει καλλιτέχνης. Ξεκινά, όπως πολλοί νέοι, από τα γήπεδα ποδοσφαίρου, πριν στραφεί σιγά-σιγά, αλλά σταθερά, προς αυτό που θα γίνει το πάθος του: το freestyle ποδόσφαιρο. Αυτή η τέχνη του ζογκλέρ συνδυάζει πολλαπλές καλλιτεχνικές, αθλητικές και ακροβατικές πειθαρχίες, με μοναδικό εργαλείο μια μπάλα ποδοσφαίρου. Εμμονικός με αυτό το νέο πεδίο, εξερευνά με λαχτάρα τις ατελείωτες προοπτικές που του ανοίγει αυτή η τέχνη, την οποία πλέον επιδιώκει να μεταφέρει στον κόσμο του θεάματος. Απόφοιτος μιας διακεκριμένης σχολής διοίκησης επιχειρήσεων, αποφασίζει να απομακρυνθεί από αυτό το περιβάλλον και να αναλάβει το ρίσκο να ρίξει τον εαυτό του με όλη του την ψυχή σε αυτή τη νέα καλλιτεχνική περιπέτεια, οπλισμένος με τη μπάλα του, με την οποία προσπαθεί να υπερασπιστεί την τέχνη που του είναι τόσο αγαπητή. Μια τέχνη στην οποία έπρεπε να ρίξει μια νέα ματιά, μια ματιά «καλλιτέχνη», για να ξεφύγει από το πλαίσιο του ανταγωνισμού, όπου ένα «drop» (δηλαδή η στιγμή που η μπάλα αγγίζει το έδαφος μετά από μια αποτυχημένη κίνηση) είναι συνώνυμο της απόλυτης, ανυπόφορης αποτυχίας. Έπρεπε να επανεξετάσει αυτή την έννοια της αποτυχίας, για να μπορέσει να περιγράψει ένα άθλημα όπου η επιτυχία μιας κίνησης είναι δυνατή μόνο υπό την προϋπόθεση της αδιάκοπης επανάληψης της ίδιας κίνησης και του να ακούει την ηχώ αυτής της μπάλας που χτυπά το έδαφος, ξανά και ξανά. Ο Paul Molina αναλαμβάνει το ρίσκο να δει αυτή τη μπάλα να πέφτει, αφήνοντας τον προαύλιο χώρο του Équinoxe – τον τόπο όπου ξεκίνησε η εκμάθησή του και συνεχίζεται εδώ και 4 χρόνια – για να παρουσιάσει το πάθος του από μια άλλη οπτική γωνία, αυτή της τέχνης. Ο Paul συνδυάζει τις εκρηκτικές στιγμές και τις παγωμένες εικόνες του freestyle football σε δύο παραστάσεις: ένα ευαίσθητο χορευτικό σόλο σε χορογραφία της Mélodie Joinville, με τίτλο «Portrait dansé», και μια άλλη παράσταση σε σκηνοθεσία του Wilmer Marquez, με τίτλο «Mouton noir», στην οποία το τσίρκο και το θέατρο αναμειγνύονται με το freestyle για να διηγηθούν το τρελό του πάθος.

Gabriel Majou - Μουσικός & συνθέτης

Ο Γάλλος συνθέτης Gabriel Majou, γεννημένος το 1992, αξιοποιεί την αίσθηση της μουσικής αφήγησης που τον διακρίνει για να εξυπηρετήσει την εικόνα και τη σκηνή. Αποφοίτησε από το Ωδείο του Παρισιού στα βιολί και τη σύνθεση, ενώ εκπαιδεύτηκε στη τζαζ στο IMEP και υπό την καθοδήγηση του Didier Lockwood. Στη συνέχεια, εισήχθη στο Berklee College of Music στη Βοστώνη (ΗΠΑ), όπου απέκτησε το πτυχίο Bachelor of Music στη Μουσική για την Οθόνη και στη Διεύθυνση Ορχήστρας. Το 2017 του απονεμήθηκε το βραβείο σύνθεσης του Ιδρύματος Georges Delerue. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, εργάστηκε για τρία χρόνια ως βοηθός του Christopher Tin και ως συν-παραγωγός του συμφωνικού άλμπουμ «To Shiver the Sky» (Decca Gold, 2020), το οποίο ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios με τη Royal Philharmonic Orchestra. Συνθέτει επίσης για την Ορχήστρα Δωματίου των Ηνωμένων Εθνών και προσκλήθηκε από τη Melody Gardot να ηχογραφήσει βιολί στο άλμπουμ «Sunset in the Blue» (Decca Records, 2020). Το 2021, επιστρέφοντας στην Ευρώπη, δημιούργησε, κατόπιν παραγγελίας της Ορχήστρας Δωματίου των Ηνωμένων Εθνών, το «Le Spectre de la Rose», ένα έργο για φωνή, έγχορδα και πιάνο που παρουσιάστηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γαλλοφωνίας. Το 2022, κατόπιν αιτήματος του Δήμου και της Ορχήστρας Αρμονίας του Roubaix, παρουσιάζει για πρώτη φορά μια «Παραλλαγή γύρω από το Mépris» κατά τη διάρκεια συναυλίας-αφιερώματος στον Georges Delerue στις 16 Δεκεμβρίου. Ο Gabriel Majou συνεργάζεται επίσης τακτικά με διάφορες ομάδες χορού, μεταξύ των οποίων, το 2023, το Μπαλέτο του Μεγάλου Θεάτρου της Γενεύης για τη μουσική δημιουργία του μπαλέτου «Vïa» του Fouad Boussouf, καθώς και την ομάδα Tiss N’Ko, για την οποία συνέθεσε, τον Ιανουάριο του 2024, τη μουσική του «Κοντσέρτου για δύο χορεύτριες». Επιπλέον, είναι ο μουσικός διευθυντής του έργου «Bakannal» (Parad, Bal και σκηνική παράσταση) που παρουσιάζει η Cie Difé Kako με θέμα τα κρεολικά, γαλλικά και βενετσιάνικα καρναβάλια.