Thessaloniki International Film Festival x Art Explora

Στα Ελληνικά με αγγλικούς υπότιτλους

Αλίντα Δημητρίου, Νίκος Κανάκης, Φούρνοι, Μια γυναικεία κοινωνία, 1983, 47′

Στο νησί Φούρνοι της Ικαρίας, ένας ερευνητής παρακολουθεί τη ζωή των κατοίκων. Δίχως προκαθορισμένο σενάριο, δίχως έτοιμες ερωτήσεις, ως απλός παρατηρητής. Μέσα από αυτή την έρευνα, ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας η κοινωνία των Φούρνων – μέσα από τους ανθρώπους της, μέσα από αναμνήσεις, μέσα από αγωνίες, μέσα από τον καθημερινό μόχθο. Στο νησί, οι άνδρες είναι ναυτικοί και οι γυναίκες έχουν αναλάβει όλα τα πόστα που πιο συμβατικά θα περίμενε κανείς να εκτελούνται από τους άντρες, από οικοδομικές εργασίες μέχρι αγροτικές δουλειές.

Η κάμερα της Αλίντας Δημητρίου και του Νίκου Κανάκη καταγράφει έτσι με ανάγλυφο τρόπο τις σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα και το πώς ο καταμερισμός της εργασίας αποτελεί βασικό γρανάζι στη λειτουργία της κοινωνικής μηχανής. Ένα από τα πρώτα ντοκιμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου, η οποία καθόλη τη διάρκεια της καριέρας της υπηρέτησε το ακτιβιστικό ντοκιμαντέρ, συνδέοντας την κοινωνική παρατήρηση με την εξερεύνηση της θέσης και του ρόλου της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία των τελευταίων δεκαετιών. Ταυτόχρονα, ένα από τα πιο σημαντικά έργα του μοντέρ και σκηνοθέτη Νίκου Κανάκη, ο οποίος, έχοντας μόλις ολοκληρώσει τη σειρά δεκάδων ντοκιμαντέρ Η Ελλάδα των πέντε ωκεανών, εφαρμόζει τεχνογνωσία και βλέμμα σε έναν μικρότερης εμβέλειας αλλά πυκνότερης σημειολογίας καμβά.

Μέσα από μια σπουδαίας αφοσίωσης μεθοδολογία προφορικής ιστορίας, όπου την Ιστορία αφηγούνται μέσα από τα βιώματά τους οι ίδιοι οι –συνήθως χωρίς βήμα και χωρίς φωνή– μάρτυρες, η Δημητρίου και ο Κανάκης τελειοποιούν ένα είδος πολιτικού ντοκιμαντέρ που δεν μένει στη στείρα καταγραφή, αλλά συνδέει την παρατήρηση με την ιδεολογία και με το κοινωνικό ιδεατό. Η ανθρωπολογική τους ματιά δίνει πλατφόρμα και βοή σε φωνές περιθωριοποιημένες από την επίσημη ιστορική καταγραφή, όπως αναδεικνύεται ιδανικά και στην περίπτωση των Φούρνων, όπου ο φεμινισμός αναπτύσσεται αναγκαία μέσα από τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.

Η ταινία Φούρνοι, Μια Γυναικεία Κοινωνία των Αλίντας Δημητρίου και Νίκου Κανάκη (1983), παραγωγής του Υπουργείου Πολιτισμού, αποκαταστάθηκε και ψηφιοποιήθηκε με δαπάνη του ΥΠΠΟ (2021).

Διεύθυνση φωτογραφίας: Αλέξης Γρίβας
Μοντάζ: Νίκος Κανάκης
Ήχος: Μίμης Κιμουλιάτης
Φορμάτ: DCP
Χρώμα: Έγχρωμο

Ειδική προβολή σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Φιλμογραφία:

1977 Καρβουνιάρηδες (μμ) 1978 Σπάτα, το Στιφάδο του Αγίου Πέτρου 1982 Φούρνοι, Μια Γυναικεία Κοινωνία (συν-σκηνοθεσία) 1984 Δημήτρης Πικιώνης 1985 Θέατρο στο βουνό 1988 Ανθρώπινα δικαιώματα 1994 Όλοι εμείς 1995 Αθήνα (μμ) 1995 Για μια στιγμή (μμ) 2003 Η ζωή στα σύρματα (μμ) 2008 Πουλιά στο βάλτο 2009 Η ζωή στους βράχους 2011 Τα κορίτσια της βροχής 1976 Μια τουφεκιά στο γαλάζιο νερό (μμ μυθοπλασίας) 1980 Βενετία (μμ) 1980 Τροφοδοσίες πλοίων (μμ) 1980 Rotterdam (μμ) 1980 Ναυμαχία της Ναυπάκτου (μμ) 1980 Ασφάλειες πλοίων (μμ) 1980 Αμβέρσα (μμ) 1981 Οι Φάροι (μμ) 1981 Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (μμ) 1982 Φούρνοι, μια γυναικεία κοινωνία (συν-σκηνοθεσία) 1985 Το κολιέ (μυθοπλασίας) 1989 Μάρκος Βαμβακάρης

Ιστοσελίδα TIFF

Facebook TIFF

Instagram TIFF