Παγιδευμένοι σε Τοπία τζαι Λέξεις

We kept walking through the beautiful city in our minds saying, Stay, thou art so fair, but the city did not comply. We walked and walked through the city in our minds infecting and healing ourselves at the same time, infecting and healing, infecting and healing, until it was impossible to tell the difference, until we were totally infected, and totally healed: But as soon as we left the city in our minds to come back to this city, we knew that the healing was temporary, and the infection forever. — Donna Stonecipher, The Ruins of Nostalgia 15

Οι ραγδαίες αλλαγές στο αστικό τοπίο της Κύπρου τα τελευταία χρόνια είναι κάτι που βιώνουμε όλο και περισσότερο στο σώμα μας καθώς κινούμαστε στον δημόσιο χώρο, απορροφούμε εικόνες και ήχους, και επεξεργαζόμαστε όλα όσα μεταβάλλονται.

Το έργο Παγιδευμένοι σε Τοπία τζαι Λέξεις έχει σχεδιαστεί βάσει της αμοιβαίας σχέσης της ομιλίας και της ακοής. Η καλλιτέχνιδα, χρησιμοποιώντας ένα τεχνητό κέρινο αυτί, καλεί τους επισκέπτες να μοιραστούν τις σκέψεις τους για την πόλη της Λεμεσού. Το αυτί, ως ο κύριος χαρακτήρας, φιλοξενεί μια βραδιά ποίησης όπου θέματα αστικοποίησης και του ‘ανήκειν’ διερευνώνται μέσα από το έργο της βραβευμένης συγγραφέως Donna Stonecipher.

Το παγκόσμιο φαινόμενο του πολεοδομικού εξευγενισμού (gentrification) περιγράφεται συχνά ως μια νεοαποικιακή πρακτική. Τοπικά, συζητείται σχεδόν αποκλειστικά με οικονομικούς όρους, χρησιμοποιώντας το λεξιλόγιο του νεοφιλελευθερισμού και της βιομηχανίας ακινήτων. Λέξεις όπως η «ανάπτυξη» έχουν κυριαρχήσει και περιορίσει τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύονται τα φαινόμενα αυτά. Ως αποτέλεσμα, συρρικνώνεται και η κατανόησή μας γύρω από πολιτικές διαδικασίες εκτοπισμού που συνδέονται με τον πολεοδομικό εξευγενισμό. Αποδεχόμενοι αυτές τις ορολογίες και περιορίζοντας τις λέξεις που χρησιμοποιούνται για να τις περιγράψουμε, η αντίληψή μας για το τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να κάνουμε επίσης συρρικνώνεται.

Το να διαβάζουμε μαζί και να μοιραζόμαστε σκέψεις και εμπειρίες μας φέρνει πιο κοντά. Αντιλαμβανόμαστε ότι οι αλλαγές γύρω μας επεκτείνονται στις πόλεις που κουβαλά ο κάθε ένας μέσα του: ως προσωπικές αναμνήσεις, ως αποστάσεις που διανύσαμε, ως λόγια που ειπώθηκαν στον τόπο που αποκαλούμε «σπίτι». Μέσω της ποίησης, είμαστε σε θέση να συγκρίνουμε βιώματα και να ανασχηματίσουμε τις γραμμικές, προκαθορισμένες ερμηνείες όσων βλέπουμε και αφομοιώνουμε γύρω μας, μεταβαίνοντας από μια στάση «παρατήρησης» σε μια πράξη «φροντίδας».

Eκφράζοντας τα πράγματα με δικά μας λόγια συμπεριλαμβάνουμε τον εαυτό μας στη συζήτηση και καθιστούμε τους εαυτούς μας παρόντες στο τοπίο, την αστική συνείδηση, ​​και τα μελλοντικά αρχεία της ιστορίας. Είναι μια άσκηση για τη δημιουργία μιας κατανόησης πέρα ​​από καθιερωμένες ορολογίες.

Η βραδιά ποίησης διοργανώνεται στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης και του προγράμματος Δικαίωμα σε Σπίτι: Ημερολόγια για τον εξευγενισμό της Λεμεσού [LINK], που παρουσιάζεται από το The Island Club σε επιμέλεια της Αντρούλας Καφά.

Αγγέλα Ιωαννίδου

Η Αγγέλα Ιωαννίδου είναι Κύπρια εικαστικός και performance-maker. Είναι κάτοχος πτυχίου Καλών Τεχνών από το πανεπιστήμιο του Κέντ στο Ηνωμένο Βασίλειο, και μεταπτυχιακού στην Ιστορία της Τέχνης από το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Η πρακτική της έχει συχνά ως αφετηρία τη συλλογή και οργάνωση υλικού, και εστιάζει σε χιουμοριστικές παρεμβάσεις, καθώς και στο σχεδιασμό συμμετοχικών δραστηριοτήτων και τελετουργιών. Εχει συμμετάσχει σε σειρά από εκθέσεις στην Κύπρο και το εξωτερικό, με πιο πρόσφατη την παρουσίαση του τρέχοντος προτζεκτ West Limassol Diaries στο πλαίσιο της έκθεσης Designing Disobedience (2025) στο κέντρο τεχνών NeMe.