Πειραιάς - Αθήνα

Ένα εργαστήριο τατουάζ με μαρκαδόρους Posca με θέμα τη θάλασσα και τον ωκεανό, που διοργανώνει η καλλιτέχνιδα Louise Ganot για παιδιά και οικογένειες.

Ένα εργαστήριο δημιουργίας καρτ-ποστάλ με θέμα τη θάλασσα για οικογένειες, εμπνευσμένο από τα έργα του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης «André Malraux» (MuMa). Χρησιμοποιώντας αποκόμματα από πανιά, οι συμμετέχοντες δημιουργούν τα δικά τους μικρά καραβάκια πάνω σε μπλε φόντο καρτ-ποστάλ.

Το «Exhibition Ballroom», με πρωτοστάτες τον Kiddy Smile και το House of Gourgeous Gucci, προσφέρει μια βύθιση στον κόσμο των ball. Μέσα από εμβληματικές κατηγορίες όπως το «Vogue Femme» ή το «Runway», τα μέλη του house αποκαλύπτουν τον καλλιτεχνικό και τεχνικό πλούτο αυτής της κουλτούρας. Μεταξύ performance, επίδειξης μόδας και αυτοέκφρασης, η δημιουργία αυτή εξυμνεί την ενέργεια, τη δημιουργικότητα και το πνεύμα κοινότητας που χαρακτηρίζουν το ballroom, και εισάγει το κοινό στους κώδικες μιας ζωντανής, απαιτητικής και βαθιά περιεκτικής κουλτούρας.

Το «Prélude» αναζωογονεί τον δημόσιο χώρο. Ένας ακατέργαστος και αδελφικός χορός χιπ-χοπ, όπου ο αγώνας, η ορμή και η αναπνοή ενώνουν τις δυνάμεις τους. Εννέα χορευτές και χορεύτριες της Cie Accrorap, υπό τη διεύθυνση του χορογράφου Kader Attou, μεταφέρουν την ενέργεια μιας ανθρωπότητας που στέκεται όρθια, ανάμεσα στον αγώνα και τη χαρά του μοιράσματος, με τη συνοδεία της ηλεκτροακουστικής μουσικής του Romain Dubois.

Η Jana Saleh επικεντρώνεται επί του παρόντος στην εξερεύνηση, την προσαρμογή και την προώθηση των ήχων και της μουσικής της περιοχής SWANA (Νοτιοδυτική Ασία, Βόρεια Αφρική και Βορειοανατολική Ασία).

Οι Fratelli Disco είναι ένα ντουέτο DJ από τη Χάβρη, που συνδυάζει επιρροές από τη ντίσκο, τη χάουζ και την εορταστική ηλεκτρονική μουσική. Μέσα από ζεστά και χορευτικά DJ sets, το συγκρότημα εξερευνά μια γκρουβάτη επιλογή κομματιών, εμπνευσμένη από τα κλαμπ και την κουλτούρα των dancefloor της Ιταλίας στα τέλη της δεκαετίας του ’70.

Στο έργο Athena’s Antennas η Χρυσάνθη Κουμιανάκη, σε συνεργασία με δύο ηθοποιούς προτείνει μια σειρά εφήμερων δημόσιων γλυπτών. Συνεχίζοντας την παρατήρηση στο δημόσιο χώρο, η Κουμιανάκη κοιτάζει τις ταράτσες των πολυκατοικιών της Αθήνας, ως άκρα της πόλης. Φαντάζεται τα κτήρια σαν σώματα και τις ταράτσες και τα μπαλκόνια σαν άκρα τους. Ο βιομηχανικός εξοπλισμός που συναντάται εκεί μετατρέπεται σε μια εξελισσόμενη μορφή δημόσιας γλυπτικής, σαν ένα ιδιότυπο παρασιτικό δάσος ή σαν μια υπαίθρια γλυπτοθήκη. Δορυφορικές κεραίες μεταφράζονται σε ψάθινα καπέλα και γίνονται props σε ένα εξελισσόμενο σκηνικό.

Liquid Ports ομαδική έκθεση με έργα των Ιλεάνα Αρναούτου & Ισμήνη Κινγκ, Δέσποινα Χαριτωνίδη, Ελένη Μυλωνά, Μαρία Νικηφοράκη