Πειραιάς - Αθήνα

DJ Set: μεταξύ εναλλακτικού χιπ-χοπ, πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής και σόουλ, ο Awir Leon είναι μουσικός και συνθέτης που έγινε γνωστός στον χώρο της μουσικής αφού είχε δραστηριοποιηθεί ως χορευτής, μεταξύ άλλων, με τον Emanuel Gat. Αυτή η διπλή του ιδιότητα προσδίδει στη μουσική του μια μοναδική, σωματική ρυθμική διάσταση. Ο Awir Leon συνθέτει εδώ και δέκα χρόνια τη μουσική για τις παραστάσεις της Amala Dianor.

Μια ξενάγηση για να εξερευνήσετε τα ίχνη της αποικιακής ιστορίας της Χάβρης στον αστικό χώρο. Μια διαδρομή που σας προσκαλεί να κατανοήσετε καλύτερα το παρελθόν και τις επιπτώσεις του στο παρόν.

Ένα διασκεδαστικό εργαστήριο για να ανακαλύψουν τα παιδιά την ιστορία του δουλεμπορίου και της δουλείας. Μια προσέγγιση προσαρμοσμένη στα παιδιά, με στόχο τη μετάδοση της τοπικής ιστορίας και την ενθάρρυνση του διαλόγου.

Ένα εργαστήριο για οικογένειες, στο οποίο οι συμμετέχοντες επεξεργάζονται μια φωτογραφία χρησιμοποιώντας χρώματα ή εργαλεία χαράκτη, με σκοπό να αναδείξουν την εξαφάνιση των κοραλλιών (από 5 ετών)

Μια θεατρική παράσταση από τους μαθητές της τάξης δραματικής τέχνης του Ωδείου Arthur Honegger. Μια παράσταση διάρκειας 1 ώρας και 45 λεπτών, για ηλικίες 14 ετών και άνω.

Για να γιορτάσει την 350ή επέτειό της, η Εθνική Όπερα του Παρισιού ανέθεσε στον Κλεμάν Κογκιτόρ τη σκηνοθεσία της όπερας-μπαλέτου του Ζαν-Φιλίπ Ραμώ, «Les Indes Galantes». Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2019. Το «Les Indes Galantes» επιλέχθηκε από τη New York Times ως μία από τις καλύτερες παραγωγές όπερας του 2019, προτάθηκε για το βραβείο καλύτερης παραγωγής όπερας του 2019 από το Giornale della Musica και κέρδισε το βραβείο Forum Opera για την καλύτερη νέα παραγωγή όπερας του 2019. Το 2020, τα Oper! Awards του απένειμαν το βραβείο του καλύτερου σκηνοθέτη.

Στην εργασιακή δυστοπία των ναυπηγείων του Περάματος, η χρόνια απαγόρευση της σωματικής επαφής έχει μετατρέψει τις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις σε απόκοσμες προσομοιώσεις καταπνιγμένου αισθησιασμού που υπερβαίνει τα ετεροκανονικά στερεότυπα της επιθυμίας.

Εύα Στεφάνη, Hail, 2024, 2’ 23” Μοντάζ: Παναγιώτης Παπαφράγκος, Αφήγηση: Εύα Στεφάνη, Γυναίκα στην ταινία: Λουίζα Ντουρού Μια γυναίκα, που μοιάζει με νύμφη, επιπλέει σε μια ηλιόλουστη και αμμώδη παραλία. Αυτή η σύγχρονη Οφηλία, με κλειστά μάτια, αφήνεται να παρασυρθεί από το νερό, ενώ οι καμπάνες των εκκλησιών που την περιβάλλουν μεταμορφώνονται σιγά-σιγά σε αμάνη, σε ηχώ ρεμπέτικου και σε προσευχές. Μια γυναικεία φωνή ψιθυρίζει στη Μαρία, τη μητέρα του Ιησού, μέσα από ένα επαναλαμβανόμενο μάντρα που μεταμορφώνει τον Ακάθιστο Ύμνο και ολόκληρη την οπτική εμπειρία σε ένα μυστικιστικό τελετουργικό και μια διαλογιστική πράξη για την εξιλέωση, την κάθαρση, τη φύση· για τη δύναμη του νερού που μας φέρνει πίσω τις μητέρες μας, σύμφωνα με τον Γκαστόν Μπασελάρ (1942).