Το κορίτσι δεν

Το Ferry Gold είναι ένα παραστατικό και μουσικό έργο που βασίζεται στη μνήμη, την παρατήρηση και τον κοινωνικό σχολιασμό. Αντλώντας από προσωπικές αναμνήσεις από τα καλοκαίρια που πέρασα στην Τρόια – έναν τόπο που κάποτε ήταν συνώνυμος της ελευθερίας, της συλλογικής εμπειρίας και της παιδικής φαντασίας –, το έργο διερευνά τη μεταμόρφωση του δημόσιου χώρου, τη βία του αποκλεισμού και την αυξανόμενη απόσταση μεταξύ των ατόμων και των τοπίων που κάποτε κατοικούσαν ελεύθερα.

Μέσα από τον λόγο, τον ρυθμό, τη ζωγραφική, τα ευρεθέντα κείμενα, τις κοινοβουλευτικές ομιλίες, τα αποσπάσματα από τον Τύπο και τις καθημερινές χειρονομίες, το έργο υφαίνει προσωπικές και πολιτικές ιστορίες. Ο Ferry Gold εναλλάσσεται μεταξύ νοσταλγίας και κριτικής, τρυφερότητας και ειρωνείας, ανακαλώντας ταυτόχρονα την αθωότητα των κοινών αναμνήσεων και τις πραγματικότητες της ιδιωτικοποίησης, του διαχωρισμού και των κοινωνικών ανισοτήτων.

Αντί να προτείνει έναν ακαδημαϊκό ή γραμμικό λόγο, το έργο ξεδιπλώνεται ως μια σειρά ελεύθερων στοχασμών και συναισθηματικών τοπίων. Διαποτίζει τις υφές της καθημερινής ζωής: σπίτια σε αταξία, οικογένειες που πενθούν, συλλογικές απογοητεύσεις, πληγωμένα σώματα, υψωμένες γροθιές και σπασμένα όνειρα. Η φύση δεν εμφανίζεται ως διέξοδος, αλλά ως ένας από τους σπάνιους χώρους ικανούς να αποκαταστήσουν την ισορροπία και την αξιοπρέπεια εν μέσω της κοινωνικής και πολιτικής εξάντλησης.

Το Ferry Gold προσκαλεί το κοινό σε έναν κόσμο ταυτόχρονα ποιητικό και συγκινητικό, όπου η μνήμη μετατρέπεται σε αντίσταση και όπου οι προσωπικές ιστορίες αντανακλούν ευρύτερα ζητήματα σχετικά με την έννοια της ταυτότητας, την πρόσβαση και το δικαίωμα να κατοικεί κανείς στον κοινό χώρο.