Anije Muze

Oqeanet janë djepi i jetës. Të formuara nga qindra miliona vjet evolucion, ato strehojnë një botë me pasuri të jashtëzakonshme, nga organizmat e padukshëm me sy të lirë deri te krijesat e detit të thellë. Të gjitha tregojnë të njëjtën histori të lashtë dhe të vazhdueshme, një histori që gjithmonë ka ushqyer si shkencën ashtu edhe imagjinatën e artistëve.

Kënga e Ujit na fton ta rizbulojmë këtë kujtim duke u zhytur nën det. Atje, hasim peshq, nga ekzemplarët e fosilizuar deri te veprat e Picasso-s ose Hiroshi Sugimoto-s, dëshmitarë të një historie jete që përfshin epoka; guaska deti, që pëshpërisin për origjinën e jetës dhe kalimin e ngadaltë të kohës; dhe, në kufirin e artit dhe shkencës, botë të çuditshme nga humnera, ku kërkimi bashkohet me ëndrrat.

Por oqeani nuk është vetëm për t’u parë, por edhe për t’u dëgjuar: meqenëse zëri udhëton atje më shpejt dhe më larg sesa në ajër, çdo specie, çdo rrymë, çdo frymëmarrje kompozon një këngë të vetme jete. Dhe përballë trazirave ekologjike, artistët vënë në pikëpyetje brishtësinë e tij po aq sa edhe aftësinë e tij të mahnitshme për t’u rigjeneruar.

Gjatë gjithë këtij udhëtimi, Kënga e Ujit na fton më shumë t’i sodisim oqeanet sesa t’i dëgjojmë ato, jo si një sfond të largët, por si një kujtim të gjallë ku shkenca dhe miti ndërthuren, dhe ku uji vazhdon të mbartë historitë e jetës dhe premtimet e metamorfozave të saj.